Jan Dąbrowski

Jan Dąbrowski, polski architekt i konserwator, urodził się 15 stycznia 1888 roku, a zmarł 5 października 1975 roku w Warszawie. Studiował w Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu. Od 1919 roku pracował w warszawskiej Dyrekcji Robót Publicznych, a od 1921 roku pełnił funkcję konserwatora Zamku Królewskiego, Łazienek i Belwederu. Współpracował z Marianem Lalewiczem; podczas okupacji niemieckiej opracowali konspiracyjny projekt odbudowy gmachu Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego oraz innych warszawskich zabytków zniszczonych we wrześniu 1939 roku.

W 1945 roku został inspektorem w Wydziale Architektury Zabytkowej Biura Odbudowy Stolicy. Kierował odbudową pałacu Na Wyspie i Belwederu, a w 1949 roku przygotował pierwszy projekt odbudowy Zamku Królewskiego. W latach 1954-1966 był konserwatorem zabytków Warszawy. W latach 1948-1955 według jego projektów odbudowano między innymi pałace Tyszkiewiczów i Uruskich, budynek Obserwatorium Astronomicznego Uniwersytetu Warszawskiego oraz kamienice na Starym Mieście. Projektował także domy jednorodzinne w kilku warszawskich dzielnicach i publikował artykuły w czasopismach. Otrzymał Nagrodę Miasta Stołecznego Warszawy, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Złoty Krzyż Zasługi.

Na podstawie artykułu „Jan Dąbrowski (architekt)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.